Delphic Vision

Το Δελφικό Ανθρωπιστικό Ιδεώδες, είναι ο Ανθός κάθε Πολιτισμού,
προηγηθέντος υφιστάμενου ή επερχόμενου. 
Είναι η θεϊκή αμβροσία που δωρίζετε στον Άνθρωπο για μια ευτυχισμένη
ζωή με την αυτογνωσία και το μέτρο.
Την αρμονική ανάπτυξη του Ανθρώπου προσφέρουν οι πρόδρομοι του Χριστιανισμού,
Θεοί των Δελφών, Απόλλωνας και Διόνυσος. 
Ο Αγνός Απόλλων σκοτώνοντας τον δράκοντα που κρατούσε το Ανθρώπινο Γένος 
στο σκοτάδι το απελευθερώνει, για να άνω θρώσκει, σύμφωνα μα την θεία αποστολή του. 
Η εκλυόμενη από το Θεϊκό τοπίο ενέργεια, επιταχύνει την ψυχοπνευματική ολοκλήρωση
του Ανθρώπου, τερματίζετε η σκοτεινή περίοδος της σύγκρουσης Μητριαρχίας – Πατριαρχίας και
ανατείλουν οι Δελφοί- Μήτρα όπου τα δυο φύλλα είναι πνευματικά και σωματικά ομομήτρια Αδέλφια.

Ο Ομφαλός της Γης, όπου κατά τον Όμηρο “όλα τα ένδοξα γένη των Ανθρώπων συναντώνται”
δημιουργεί δομές που για χιλιάδες χρόνια ανατάσσουν τον Παγκόσμιο Πολιτισμό.

Ο Σπένδων Απόλλων, από το 490 π.χ. χρησμοδοτεί το καθήκον μας για την προστασίας
του ζωηφόρου περιβάλλοντος.

Το Μαντείο καθοδηγεί καθοριστικά για ιδεώδη Πολιτειακά συστήματα Σπάρτη Λυκούργος,
Αθήνα Σόλων, Κλεισθένης, αποικισμούς για ευτυχισμένους με ευτυχισμένες κοινωνίες.

Η Δελφική Αμφικτιονία προσφέρει την Ειρήνη, την Φιλία και συνεργασία των Λαών.

Τα ΠΥΘΙΑ με την δύναμη του Λόγου, το μεγαλείο της Τέχνης, που είναι
προϋπόθεση συμμετοχής, είναι ότι υψηλότερο έχει να προσφέρει ο Ελληνικός Πολιτισμός
στην Ανθρωπότητα, με την ευγενή άμιλλα οι Αθλητές φωτίζοντας
τον δρόμο της ειρηνικής συνεργασίας των Λαών, η με μέτρο επικαιροποιημένη αναβίωση τους
θα δώσει το ρόδο της Ελλάδος στους Λαούς.

Δεν αντιγράφονται.

Δεν εκχωρούνται.

Δωρίζονται στους Νέους όλου του Κόσμου και Πυθιονίκες μόνο με την συμμετοχή,
κοινωνούν το Θεϊκό Νέκταρ της αυτογνωσίας και του Μέτρου και
πορεύονται στη ζωή ευτυχείς με Υγεία, Δύναμη και Ενόραση

Οία Ιώ ώ Υιέ αεί έ.

Χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων

σύνδικον Μοισᾶν κτέανον: τᾶς ἀκούει μὲν βάσις,

αγλαΐας ἀρχά, πείθονται δ’ ἀοιδοὶ σάμασιν,

αγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα.

καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις

αενάου πυρός. εὕδει δ’ ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός,

ὠκεῖαν πτέρυγ’ ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,